a kiedy skończyła swą długą i przygnębiającą opowieść, otworzył coś w rodzaju kasety pancernej, wyjął z niej cienkie quarto i zaczął  czytać, szybko odwracając kartki.
— Tak, mamy go tutaj — Chapelizod — Sturk Barnabas — lekarz wojskowy IAK, prawowity następca Johna Lowe'a, hej! jeden dzień zaległości w spłacie czynszu, jak to pani nazywa, jedynie! — wrzesień. Jak do tego doszło? Czynsz czterdzieści funtów. A więc jest on winien całoroczny czynsz, czterdzieści funtów, madame. Wrzesień i dni dozwolonej zwłoki już minęły. Powinien był to zapłacić.
Nastąpiło teraz przykre milczenie, w czasie którego nie było słychać nic poza ostrym tykaniem zegarka na stole.
— Dobrze, madame — odezwał się Dangerfield — gdy ktoś przychodzi do mnie z jakąś sprawą, mówię szybko tak lub nie. Lubię pani męża i pożyczę mu równowartość tego czynszu.
Biedna mała pani Sturk podskoczyła z zachwytu, a następnie poczuła się słabo i usiadła mdlejąc niemal, z bladym uśmiechem na ustach.
— Jest tylko jeden warunek z tym związany, że powie mi pani prawdę, moja droga madame, czy przyszła pani do mnie sama od siebie, czy też mąż podsunął pani tę myśl.
Nie, doprawdy, "była to jej własna myśl; nie śmiała wspomnieć o tym mężowi, gdyż mógłby jej zabronić, a teraz bałaby się powiedzieć mu, gdzie była.
— Nie będzie bardzo zagniewany, proszę mi wierzyć, szanowna pani; postąpiła pani mądrze przychodząc do mnie. Szanuję pani rozsądek i stanowczość, i jeśli jeszcze kiedykolwiek będzie pani potrzebowała przyjacielskiej przysługi, proszę pamiętać, kto jest gotów pani pomóc.
Po czym usiadł i skreślił tak szybko, że pióro fruwało po papierze:

„Szanowny panie — dowiedziałem się przed chwilą od pani Sturk, że potrzebuje pan bezzwłocznie czterdziestu funtów, do której to kwoty, ośmielam się domyślać, dojdą pewne dodatkowe opłaty, itd. Pozwalam więc sobie przesłać panu niniejszym pięćdziesiąt gwinei, które — mam nadzieję — wystarczą, by załatwić tę kłopotliwą sprawę. Będziemy mogli porozmawiać później w przedmiocie zwrotu pieniędzy.